اعلام کاهش فعالیت های شرکت چینی ZTE در ایران

تنها پس از24 ساعت پس از افشاگری روبترز پیرامون فروش گسترده تجهیزات مخابراتی به ایران شرکت چینی «ZTE» اعلام داشت که فعالیتش را در ایران کاهش خواهد داد.

این یک پیروزی برای جنبش آزادی خواهی مردم ایران است.

رویترز دیروز، روز پنج شنبه در یک گزارش ویژه اعلام داشته بود که به قرارداد میان شرکت مخابرات ایران و شرکت چینی ZTE  دست یافته است. این قرارداد شامل نصب و راه اندازی یک شبکه کامل مخابراتی به همراه همه امکانات ممکن برای شنود و جاسوسی اینترنتی در تمام کشور است. ارزش این قرارداد 130 میلیون دلار و لیست تجهیزات بیش از 900 صفحه است. پس از انعکاس گسترده این خبر در تمام زسانه ها، رویترز  ساعتی پیش خبر کاهش فعالیت شرکت ZTE در ایران را منتشر کرد. بر این اساس «دیوید شو» سخنگوی ZTE در یک تماس تلفنی با رویترز بیان داشته است که این شرکت فعالیت خود را در ایران کاهش خواهد داد.

اکنون پس از نوکیا-زیمنس (NSN)، اریکسون و هواوی، شرکت ZTE نیز از ایران بیرون می رود. این خبری است بسیار خوش برای همه آزاداندیشان و کابوسی برای سرکوب گران و دشمنان آزادی در جامعه و اینترنت.

واکنش سریع ZTE نسبت به افشاگری رسانه ای قابل انتظار نبود. این شرکت تازه داشت در ایران پا می گرفت و بازار چندان بزرگی نداشت و به گمان خود از گرد و غباری که پیرامون از نوکیا-زیمنس (NSN)، اریکسون و هواوی ایجاد شده بود، استفاده کرده بود و گرم پر کردن جای خالی آنها بود. اکنون باید دید که آیا واقعا از ایران می روند و یا فعالیتشان را کاهش می دهند و یا تلاش می کنند در پوشش نامی دیگر کار خود را ادامه دهند. برای این کار هشیاری همه دست اندرکاران متخصص در ایران لازم است.

شرکت هواوی که چند ماه پیش در پی افشاگری وال استریت ژورنال و فشار دولت آمریکا اعلام کرده بود که ار ایران می رود، در تلاش است که زیر پوشش شرکتی به نام اسکای کوم (SkyCom) که در هنگ کنک به ثبت رسیده و 100% به خودشان تعلق دارد، به کارش ادامه دهد. حال باید دید که ZTE چه می کند. انها نیز شرکت ZTE Parsian را در ایران دارند. من با این رو شرکت آشنایی کامل دارم و کلا به فرهنگ چینی و اخلاق تجاری آنها آشنا هستم. به هیچ رو نباید گمان برد که این شرکت ها به همین آسانی می روند و یا آن گونه که «دیوید شو» بیان داشته، ZTE به همه قوانین بین المللی احترام می گذارد.  نگاهی بیاندازیم به روند همین قرارداد 13 میلیون دلاری:

– نخستین فعالیت ها در سال 2008 صورت گرفته بود، یعنی پیش از تقلب انتخاباتی حکومت. در همان روزها حکومت اسلامی از همه شرکت های تولید کننده خواسته بود که پیشنهادهای خود را برای تجهیزات شنود، فیلترینگ بر اساس DPI (جاسوسی گسترده و عمیق بسته های ترافیک اینترنت) و ردیابی تلفن همراه را ارایه دهند.

– ZTE پس از آن که ابتدا نوکیا-زیمنس (NSN) که تقریبا به نادرستی زیر فشار افکار عمومی بین المللی رفته بود و سپس اریکسون و هواوی، از آب گل آلود ماهی گرفت و این قرارداد را در اوج سرکوب جنبش سبز با شرکت مخابرات امضا کرد.

– همه این شرکت ها و بیش از همه چینی ها از محروم شدن از پروژه های آمریکا هراس دارند و همین نقطه ضعف آنهاست و آنها را ضربه پذیر می کند. همین باعث شده که فعالیتشان را در ایران کاهش دهند و نه احترام به قوانین بین المللی و یا رعایت حقوق بشر.

اکنون ZTE و هواوی هر دو برای نگاهداری شبکه های موجودشان در ایران و یا شاید برای دور زدن تحریم ها بیش از پیش به نیروی متخصص ایرانی نیازمند هستند تا توجه جهان به ادامه فعالیت جلب نشود. مهم است که متخصصان ایرانی از این فعالیت ها فاصله گیرند و با اینها همکاری نکنند. کار برای یک متخصص زیاد است وکسی بیکار نخواهد ماند. کسی که در پشت سیستمی نشسته و کسی را برای شنود یا ردیابی تلفن همراهش و غیره پی گیری می کند، تفاوت چندانی با شکنجه گر و همه آنهایی که در دستگاه سرکوب دست دارند، از مدیر و دستوردهنده گرفته تا مجری «مامور و معذور» (که همیشه بهانه اش این است که باید شکم خانواده اش را باید سیر کند) همه و همه در یک ردیف قرار می گیرند. حال یکی بیاید و بر سر این که کدام یک نقش کمتر یا بیشتری دارد، بحث کند.

خودتان را برای پول نفروشید و در کنار شکنجه گران و سرکوب گران حکومت اسلامی و فرصت طلبان بی پرنسیپ چینی قرار نگیرید. حکومت آخوندی با مشتی رمال و نوحه خوان نمی تواند تجهیزات بسیار پیچیده را به کار گیرد. اکنون باید وجدان کاری و مسئولیت اجتماعی را به کار گرفت و «نه» گفت.  فعالیت های آنها را به هر کسی که در خارج می شناسید اطلاع دهید تا رسانه های جهان آزاد آنها را افشا کنند.

11 پاسخ

  1. خب پس الان کی امکانات مخابراتی به ایران می‌فروشه؟ یعنی واقعاً این خبر خوبه که یکی یکی تهیهٔ کننده‌های امکانات مخابراتی دارن عقب می‌شینن؟

    مخابرات حتی امروزه در جهان هم مرکزیه، یعنی یه سری مراکز برای ارائهٔ خدمات هستن و ارتباطات از میان اون مراکز می‌گذره. این طراحی در مقابل هزینهٔ نه چندان زیاد مسیر ارتباطی نسبتاً قابل اعتماد (از نظر رسیدن یا نرسیدن پیغام) می‌سازه. ولی این طراحی مشکلش اینه که قابل شنوده. یعنی شما اگه تو اون مراکز باشین می‌تونین تمامی پیغام‌های رد و بدلی رو پیگیری کنید. این موضوع مربوط به طراحیه و چندان فرقی نداره شرکت چینی پیادش کنه یا سوئیسی. ممکنه مثلاً چینیش زپرتی‌تر یا روسیش زمخت‌تر باشه.

    حالا برای من جالبه بدونم شمایی که این چنین ابراز خوشحالی می‌کنی دقیقاً تو ذهنت چیه؟ می‌خوای از فردا برای اینکه از عزیزمون خبر بگیریم کفتر بفرستیم که یه وقت وسط راه شنود نشه؟ خب اون آدمی که نمی‌خواد حرفاش شنود شه نباس از موبایل استفاده کنه. مردم چه گناهی کردن؟

    • سخن در اینجا از تجهیزات مخابراتی معمولی نیست بلکه بر سر تجهیزات جاسوسی و شنود و سرکوب همان مردمی است که با حکومت موافق نیستند. تجهیزات مخابراتی معمولی که شامل تحریم نیست. آن چه که در باره مرکز بودن و قابل شنود بودن نیز نوشته اید نادرست است. در ذهن من نیز هر چه هست به روشنی در اینجا و در دیگر نوشته ها بیان شده. نوشته ها را با دقت بیشتر بخوانید.

  2. وقتی ارتباط مرکزیه، تجهیزات شنود در واقع یه امکان نرم‌افزاری در تجهیزات مخابراتیه. این امکانات چیزی اضافه بر تجهیزات اصلی نیست. همان دکمه‌ای که زده می‌شه و آنتن‌های دورتادور گوشی دزدیده شده را روی نمایشگر با پیش‌زمینهٔ نقشهٔ شهر نشان می‌ده، همان دکمه‌ایست که اگه لازم شد محل یک فعال سیاسی را نشان می‌دهد.

    بله! وجود دارند دستگاه‌هایی که خاص هدف جاسوسی بسته‌بندی شده‌اند، ولی برای یکی دو کاربرد خاص، این دستگاه‌ها صرفاً سخت‌افزار مخابراتی هستند با نرم‌افزاری جهت‌دار. و تولید آن نرم‌افزار چندان کار سختی برای حکومت ایران نیست.

    این شلوغ‌بازی‌های رسانه‌ای حاصلش برای ما می‌شه محدود شدن ارتباطات. شرکت‌ها از ترس این حمله‌های رسانه‌ای از خیر فروش هر وسیلهٔ مخابراتی به ایران خواهند گذشت و آنتن‌های قدیمی و شبکه‌های فرسوده می‌شه ماحصل این دوستی خاله خرسی.

    • خوب اگرکسی این کارها را افشا و یا به قول شما «شلوغ بازی » نکند، این می شود که هر کسی را به هر بهانه ای دستگیر کنند. ظاهرا با سکوت قبرستان در کشور و پر شدن بیشتر زندان ها مشکلی ندارید.
      چه اصراری دارید؟ اگر نگران شبکه فرسوده و عواقب تحریم هستید، بروید سراغ آنهایی که مسبب اصلی و عامل سرکوب آزادی مردم هستند.

      • عزیز من وقتی هزینهٔ ارتباط برقرار کردن زیاد بشه، آدم‌ها از هم دور می‌شن. اون اتفاقی که موسوی تو بیانیه‌هاش می‌خواست بیفته نمی‌افته. همدلی پیش نمیاد.

        وقتی هزینهٔ اینترنت گرون باشه، وقتی سرعتش کند باشه، ملت از خیرش می‌گذرن. وقتی ملت از خیرش بگذرند، حکومت راحت‌تر کنترلش می‌کنه چون تبدیل به کالای لوکس می‌شه. و خبر نداری که میلیون‌ها کاربر اینترنت ایرانی داریم که تنها راه ارتباطیشون به اینترنت جی‌پی‌آراس هست.

        من کی حرف از سکوت زدم. من فقط می‌گم بدون فکر جو ندید. حرف دروغ نپراکنید. حرف نادقیق رو با اعتماد به نفس واقعیت جلوه ندید. هر کاری که غرب کرد صلاح ما نیست. هر کاری که حکومت ایران انجام می‌ده شیطانی نیست. تعمیم ندهید. فکر کنید…
        استغفرالله ببین یهو احساساتی شدما. شما به بزرگی خودتون ببخشید

  3. * پاراگراف دوم، جملهٔ دوم: ولی به جز برای یکی دو کاربرد خاص…

  4. وقتی آزادی بیان نداریم تجهیزات مخابراتی می خوایم چیکار…؟؟ برای مخابره یه مشت دروغ؟! برای فریب ملت؟!

  5. برادر طرفدار نظام، باید دید هر اقدامی چه منافع و مضراتی برای کشور داره. وقتی اقدامی «غیر شفاف» انجام میشه، انجام نشه بهتره. این توهین به شعور مردمه. همینطور جاسوسی از آحاد جامعه هم عمل کثیفی محسوب میشه مخصوصاً توسط یک حکومت دیکتاتور منش!

  6. سلام بر نویدار عزیز

    آقا من از سال ۲۰۰۷ این وبلاگ رو میخونم. همیشه آموزنده مینویسید.

    سوالی داشتم قربان. میخواستم ببینم آیا ISP ما خارج نشینان هم برای حکومت قابل شناسایی هست؟ ما که دیگه نباید از وی پی ان استفاده بکنیم؟

    و اینکه آیا تفاوتی بین مثلن نوشتن در یک وبلاگ که با وردپرس ساپورت میشه و یک وبلاگ که پرشین بلاگ ساپورتش میکنه، از نظر ردیابی هست؟ به فرض ردیابی چند در صد شما احتمال شناسی خود شخص کاربر رو میدید ؟ آیا لپ تاپ من شماره ی رو ثبت میکنه که من شناسایی بشم؟

    سوال آخرم هم در مورد اونایی هاست که درون ایران هستند. آیا وی پی ان امکان ردیابی رو به صفر میرسونه؟

    ممنون میشم پاسخ بدید.

    • چه دیر من این رو دیدم و از بابت پاسخ دیر ببخشید
      – ISP را می توان یافت. چون آدرس IP شما در اختیار شرکت سرویس دهنده است و یافتن نتام آن شرکت آسان است. ولی در کشورهای متمدن و دارای قاونو نمی توان بدون حکم دادگاه به نام و نشانی شما دست یافت.
      – پرشن بلاگ در داخل ایران است و در دسترس حکومت. هر چه در آنجا بنویسید، از سوی حکومت قابل سانسور و حذف شدن است. وردپرس در آکریکاست و حتی دولت نیز بدون حکم دادگاه دسترسی به چیزی در آنجا ندارد.
      – لپ تاپ شما با یک آدرس IP به ISP و از آنجا به اینترنت وصل است. از این رو قابل شناسایی است.
      – اگر کسی از نرم افزار های مطمئن VPN استفاده کند، امکان کنترل اطلاعات او در میان راه نیست. اما می شود دید که از VPN استفاده می شود ولی بدون اطلاع از محتوای اطلاعات.

  7. […] اعلام کاهش فعالیت های شرکت چینی ZTE در ایران […]

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: