فیلم «زمین محکم» در جشنواره فیلم هامبورگ

روز شنبه پیش  فیلم «زمین محکم» (The Firm Land) را از شاپور حقیقت را در جشنواره فیلم هامبورگ دیدم. شاپور حقیقت نویسنده و فیلم سازی است که از 35 سال پیش در فرانسه زندگی می کند. او تاکنون سه فیلم ساخته است که یکی در برزیل، دیگری در ترکیه و سومی (زمین محکم) در هند ساخته شده است. این که نام ایران در معرفی این فیلم آمده تنها ریشه در کشوری دارد که او در آنجا به دنیا آمده و بزرگ شده است. چیزی در این فیلم ایرانی نیست. شاپور حقیقت خود را جهان وطن می داند و سوژه فیلم های خود را به آنچه که او آن را «جهان سوم» می نامد، اختصاص داده است. او می گوید که جهان سوم دارای ویژگی هایی است که در اروپا و آمریکا نیست و او تلاش در نشان دادن این ویژگی ها در فیلم هایش دارد. از او که خود نیز در سالن سینما بود، پرسیدم که نام فارسی فیلمش چیست. کمی فکر کرد و گفت: زمین محکم. به نظرم آمد که تاکنون به این مورد نیاندیشیده بود و با پرسش من پاسخی داد که شاید همان لحظه به ذهنش رسید. او می گوید: من نه پرتغالی می دانم، نه ترکی و نه هندی. اما در این سه فیلم چیزهایی هست که من بدون دانستن زبان مردم می توانم با آنها ارتباط بگیرم و آنها را به تصویر بکشم.The Firm Land

این فیلم که به عنوان محصول مشترک ایران، فرانسه و هند معرفی شده بود، در هند تهیه شده بود و در واقع یک فیلم هندی، به زبان هندی و با زیرنویس انگلیسی بود. داستانی شاعرانه و به بیان شاپور حقیقت، آمیزشی از فیلم مستند با رویا و تخیل، به گونه ای که نمی توان به روشنی دید که کدام بخش تخیل بود و کدام مستند و واقعی. هنرپیشه های آماتور فیلم، مردم روستایی خواب آلود در کناره اقیانوس هند بودند که با ماهیگیری زندگی ساده و به دور از هیاهوی شهر و تمدن می گذراندند. آنها که با یک بیماری ناشناخته، شاید ایدز، روبرو بودند، تصمیم می گیرند که چند نفر را از میان خود برگزیده، به بمبئی بفرستند و از وزارت بهداشت درخواست بررسی و کمک کنند. فیلم این ویژگی هند را برجسته می سازد که به عنوان بزرگترین دمکراسی دنیا دارای صدها زبان است و از جمله مردم این روستا که بیشتر نیز بی سواد هستند، زبان انگلیسی را که زبان رسمی است را نمی دانند. از این رو شش نفر را به شهر مبیفرستند تا در آنجا آدمی باسواد بیابند که بتواند مشکل این روستاییان را در اداره بهداشت طرح کند. ماجراهایی که برای این شش نفر در شهر چند میلیونی و بدون خواب بمبئی با آن ترافیک و مردم بی شمار و درهم برهمی شهر بزرگ روی می دهد، موضوع اصلی فیلم است. فساد اقتصادی و حقه بازی در بوروکراسی اداری و کاغذبازی، رشوه، درگیری با ماموران، بی تفاوتی شهرنشین نسبت به سرنوشت کسی که نیاز به کمک دارد، ناتوانی روستاییان برای حل چیزهای پیش پا فتاده و عدم درک آنها صحنه های فیلم را تشکیل می دهند. درگیری میان سنت های روستایی فراموش شده دردوردست ها با زندگی پر جنب و جوش شهری رو به مدرن که تفاهمی برای مردمی ندارد که حتی زبانش را نیز نمی دانند. فیلم صحنه ای از مبارزه مسالمت آمیز و منفعل را نیز نشان می دهد که ویژگی فرهنگ هند و آن روشی است که مهاتما گاندی توانست با آن انگلیسی ها را از هند برون راند.

فیلم هر چند که دارای موضوعی ساده و پر از تصویرهای روزمره است، اما توانسته است این تصویرها را شاعرانه و زیبا بر پرده آورد. شاپور حقیقت می گوید: شما یک دوربین را بگذار در کنار خیابانی در تهران و ببین چه تصویرهای زیبایی از همین روزمرگی ها می توانی بگیری.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: