سونای فرهنگی

یک بحث فلسفی می گوید که سرشت انسان در سرگشتگی اوست. حالا من پس از مدتی که به خانه ام برگشته ام و فهمیده ام که چقدر دلتنگ جیزهایی بوده ام که در اینجا هستند، احساس دلتنگی برای آن چیزهایی می کنم که در اینجا نیستند؛ برای غربت، برای سفر و هر آنچه که ناشناخته است. یک ماه است در اینجا هستم و دوباره دلتنگ بلیط هواپیما! هدف خود راه است. گوته می گوید: انسان برای آن سفر نمی کند که به مقصد برسد، بلکه برای آن که در راه باشد.

در مورد سونا چه فکر می کنید؟ منظورم همان حمام سونا است، حمام بخار یا خشک و یا سونای فنلاندی، تفاوتی ندارد. در همه شان آن چه اتفاق می افتد، یکی است: آبدیده سازی بدن با قرار دادن آن در دو موقعیت سخت:گرمای 90 درجه و سپس آب سرد 8-7 درجه. این پرنسیپ سونای فنلاندی است. حال من سونایی دیدم که کابینش 97 درجه بود و حوض  آب سردش 4 درجه! فکر می کنید کجا بود؟ نه روسیه بود و نه فنلاند. در عربستان سعودی بود! گفتگو با پزشک مجتمع ورزشی برای تغییر درجه آب سرد نیز فایده ای نداشت. اما وقتی به آن عادت می کردی، لذت بخش بود. بدنی که به سونا عادت کرده باشد دیگر نه به راحتی سرما می خورد و نه مشکلات روحی آن را به سادگی از پا می اندازند.

سفر برای من همان حالت رادارد. سونای فرهنگی است. معیارهایت و آن چه گمان می بری حقیقت دنیاست و بالاتر از آن چیزی نیست و تو مغروری که آن را می دانی و برای آنها که نمی دانند، احساس ترحم می کنی، در سفر در بوته آزمایش گذارده می شود و راهی برای دور زدن و بستن چشم نداری. آب سرد 4 درجه را با بستن چشم نمی توان نادیده گرفت. اندیشه های غیرواقعی و موهوم چنان در هم شکسته می شوند که خودت را دیگر نمی شناسی. به جایش آنچه درست و واقعی است محکم تر و آبدیده می شود.

سفر سونای فرهنگی است. این شانس را داری که آبدیده شوی و احمدی نژاد و گوبلز و دیگران تنها لبخندی تمسخرآمیز بر لبت بنشانند.

Advertisements

4 پاسخ

  1. آن قسمت احمدی نژادی که گفتید مهم بود. سفر به خودی خود کسی را آبدیده نمیکند. اما اگر بخواهیم که آبدیده و با تجربه شویم، سفر یک ابزار بسیار عالی است. خلاصه سفرها باید کرد تا پخته شود خامی (مثل من) . . .

  2. […] More here: سونای فرهنگی « آقا اجازه؟ […]

  3. ما چی کار کنیم آقای نویدار؟
    ما هم بخندیم؟

  4. سلام نویدار عزیز
    تشبیه قشنگی‌ رو به کار بردی. یک عده تو سونا با علم به اینکه آب حوضچه سرد هست از پریدن تو اون صرفنظر می‌کنن! و با بدن عرق کرده می‌رن یک گوشه ولو میشن. یک تعداد هم که میان انقدر تو سونا میمونن و نرمش می‌کنن! که تقریبا به حال نذار از در خارج میشن!
    نمونهٔ این افراط و تفریط رو در قالب سونای فرهنگی‌ که شما تشبیه کردی هم میشه دید. کسانی‌ که با یک سفر آنچنان اظهار نظر می‌کنن و خط و ربط میدان تا افرادی که بعد از سال‌ها سفر هنوز توشه‌ای از تجربه جمع نکردن. هستند کسانی‌ که از ترس مریض شدن و سکته کردن اصلا سونا نمیرن! و ترجیح میدن همونی که هستن بمونن و از در معرض آزمایش قرار گرفتن و محک خوردن فراری هستن…

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: