باز هم احمدی نژاد و برخی از این خاورمیانه ای ها

دو روز پیش در دوبی رفته بودیم به KFC در «مرکزالخلیج» برای شام. وقتی نوبت ما رسید جلوی صندوق، کسی که انجا ایستاده بود و انگار پاکستانی بود، نگاهی به ما انداخت و به انگلیسی گفت: «ایرانی؟» گفتم بله. گل از گلش شکفت و سپس به فکر فرو رفت و با تردید و با تته پته گفت:»احمدی …. احمدی … احمدی … بن لادن؟» می خندیم. دلم برایش می سوزد و به او می گویم این اسم ها که می گویی دو نفر متفاوت هستند. گوش می دهد ولی فکر کنم جریان را نگرفت و گفت: عالی است، خیلی خوب!

اسم خودش احمد بود. به احمدی نژاد علاقه دارد ولی اسمش را کامل نمی داند. بن لادن را هم گویا دوست دارد ولی آنقدر نمی داند که این ها دو نفر هستند. آنقدر فهمیده است که این دو یک جورایی شبیه هم و همسو هستند و همین برایش کافی است. برداشت من این است که از اهداف آنها آنجور که فهمیده است، خوشش می آید و این را گرفته است.