این روزها که هر چه پیرامون ایران است را می خوانم، دوباره یاد این سخن جورج برنارد شاو می افتم:
“خانه ام را هرگز ندیدم چه شکلی است. چون که هیچ گاه خارج از آن نبودم.“
این نوشته را به بالاترین بفرستید 
اندر احوال ایران و ایرانیان …
Posted on جولای 13, 2008 by navidar
تفاوت در ديدن خانه هاي ديگران هويدامي شود
اين دود سيه فام كه از بام وطن خاست
از ماست كه بر ماست
وين شعله سوزان كه برآمد ز چپ و راست
از ماست كه بر ماست
جان گر به لب ما رسد، از غير نناليم
با كس نسگاليم
از خويش بناليم كه جان سخن اين جاست
از ماست كه بر ماست
ما كهنه چناريم كه از باد نناليم
بر خاك بباليم
ليكن چه كنيم، آنش ما در شكم ماست
از ماست كه بر ماست
گوييم كه بيدار شديم! اين چه خياليست
بيداري ما چيست؟
بيداري طفلي است كه محتاج به لالاست
از ماست كه بر ماست
بهار، ملك الشعرا
agha Navidar aziz avalan kheyli mamnoon az in zamatetoon dovom misheh in karo ro kard bad az tamam shodaneh maghaleh tamameh oun ro dar yek post bezarid ka adam az avel shoroo koneh be khondan va ta akhr bekhoneh be nazareh man tasireh uon kheyli bishtareh albate in yek pishnahad bud .be har hal besiar mamnon az shoma
این نوشته یک خطی در اینجا؟ منظور شما کدوم نوشته است؟